قدم زدن در خيابان اديان

نویسنده:
می‌گویند ایتالیایی‌های امروزی دوست دارند رد مارکوپلو را بگیرند و از همان مسیری که او گذشته، راه بیفتند و شهرهایی را که دیده، از نزدیک ببینند. ما هم به سبک مارکوپلو، نقشه‌ای را برای شما ترسیم کرده‌ایم تا در مسیر خیابان سی‌تیر حرکت کنید و حسابی از تماشای دیدنی‌های این خیابان لذت ببرید.
هنرستان صنعتی تهران
هنرستان صنعتی تهران که این روزها به نام هنرستان صنعتی بهشتی فعال است آنقدر قدمت دارد که آن را می‌توان همپای دارالفنون دانست. روی سردر این هنرستان، تاریخ 1286 خورشیدی ثبت شده و این نشان‌دهنده این است که  امسال صدو‌چهارمین سالگرد فعالیت این مرکز آموزشی جشن گرفته می‌شود. معماری بنای این هنرستان هم می‌تواند جزو دیدنی‌های خیابان سی‌تیر باشد، چون همکاری مشترک معماران ایرانی و آلمانی به حساب می‌آید که به دستور میرزا محمودخان احتشام السلطنه که مدتی وزیرمختار ایران در برلن بود ساخته شد. مهم‌ترین ویژگی این بنا این است که هنوز به عنوان یک مرکز آموزش از آن استفاده می‌شود و سالانه بیش از 1500 دانش‌آموز در آن تحصیل می‌کنند. در وسط حیاط این مدرسه، یادمان شهدای هنرستان نصب شده که روی آن نام 40 شهید حک شده است.

کلیسای پطروس
درست کمی بالاتر از کنیسه حییم که عبادگاه كليميان است، عبادتگاه دیگر قرار دارد که محل عبادت مسیحیان به حساب می‌آید. اگر روز یکشنبه را برای قدم زدن در خیابان ادیان انتخاب کرده باشید می‌توانید وارد این کلیسای دیدنی شوید، ولی در غیر این صورت ورود غیر مسیحیان به این عبادتگاه ممنوع است. البته اگر نتوانید وارد کلیسای پطروس مقدس شوید باز هم نمای بیرونی ساختمان این کلیسا آنقدر دیدنی است که می‌‌تواند برایتان جالب باشد. با اینکه یکی از قدیمی‌ترین ساختمان‌های خیابان سی‌تیر به حساب می‌آید، ولی از ساخت بنای این عبادتگاه معروف آنقدر نگذشته است که قدمتش در گرد و گبار تاریخ گمشده باشد. این بنا به دوره قاجارها تعلق دارد و 135 سال از تاریخ ساخت آن گذشته است.  

کنیسه حییم
به اولین بخش مذهبی خیابان سی‌تیر که معروف به خیابان ادیان است خوش‌آمدید. کنیسه حییم کمی بالاتر از خیابان سرهنگ سخایی قرار دارد و عبادتگاه كليميان است که هنوز هم توسط كليمی‌های ساکن تهران مورد استفاده قرار می‌گیرد. نام حییم هم از سازنده این عبادتگاه گرفته شده که احتمالا برایتان نام آشنایی است، چون مرحوم حییم نویسنده دیکشنری معروفی به همین نام است که در اکثر کتابخانه‌های شخصی و عمومی پیدا می‌شود. بنای این کنیسه بیش از 100 سال قدمت دارد، البته کنیسه کوچک دیگری به نام «دانیل» نیز پس از وقوع جنگ جهانی دوم به عبادتگاه قبلی اضافه شده است. این مرکز مذهبی به نام کنیسه لهستانی‌ها هم میان اهالی تهران قدیم شناخته می‌شد، چون لهستانی‌هایی که بعد از جنگ به ایران پناهنده شدند از این عبادتگاه استفاده می‌کردند. 

موزه ملی ایران باستان
بنای موزه ملی در همان ابتدای خیابان سی‌تیر میخکوب‌تان می‌کند، چون آنقدر معماری‌اش شگفت‌انگیز است که مجبورید چند دقیقه‌ای خیره به آن نگاه کنید و دست‌تان را به نشانه تسلیم در برابر معماری ایرانی اسلامی این بنا بالا ببرید. طراحی ساختمان موزه ملی کار «آندره گدار»  معمار بزرگ فرانسوی است که گویا از طاق مدائن الهام گرفته است. اگر داخل موزه شوید باید بی‌خیال ادامه سفر در خیابان سی‌تیر شوید، چون خود موزه آنقدر چیزهای دیدنی دارد که می‌تواند تمام یک روز سرگرم‌تان کند. در این موزه از آثار پیش از تاریخ و آثار دوره اسلامی نگهداری می‌شود. مرد نمکی شماره یک، مجسمه مفرغی مرد اشکانی، مجسمه بی‌سر داریوش اول و... دیدنی‌هایی هستند که می‌توانند حسابی شما را شگفت‌زده کنند. آنچه شما در این موزه می‌بینید فقط بخشی از آثار داخل این موزه است، چون درست زیر پای شما مخزن ملی قرار دارد.

سردرباغ ملی
ملاقات با سردرباغ ملی، برای شروع یک گردشگری تاریخی عالی است! تنها دروازه باقیمانده از تهران قدیم در حقیقت می‌تواند دروازه ورودی شما به خیابان سی‌تیر نیز باشد، چون درست در ابتدای این خیابان قرار گرفته است. می‌توانید از زیر این دروازه زیبا عبور کنید و حتی کنارش عکس یادگاری هم بگیرید. پشت این دروازه از باغ خبری نیست، پس فکر می‌کنید چرا این سردر دیدنی به نام سردر باغ‌ملی نامیده می‌شود؟ این دروازه تاریخی توسط جعفرخان معمار کاشانی طراحی و ساخته شده است. در تهران قدیم از این بنا به عنوان دروازه میدان مشق استفاده می‌کردند تا زمانی که شهرداری آن موقع یا همان بلدیه قدیم تصمیم گرفت یک باغ عمومی را پشت سر این دروازه به تقلید از پایتخت‌های دیگر دنیا بسازد. سردر باغ‌ملی از همان زمان به این نام خوانده شد. 

دبیرستان فیروز بهرام
این مرکز آموزشی هم توسط پدر فیروز بهرام ساخته شده اما درست 20 سال پس از ساخته شدن آتشکده. یعنی دبیرستان فیروز بهرام چیزی حدود 70 سال عمر دارد و به همین دلیل یکی از قدیمی‌ترین دبیرستان‌های پایتخت به حساب می‌آید.  اینجا اگرچه هنوز هم مدرسه است، اما دیگر برای خودش یک تاریخ تمام عیار به حساب می‌آید. سنگ‌های دیوارهای این مرکز آموزشی گواه خوبی هستند برای شرح داستان‌هایی که کودکان بر آن نگاشته‌اند. اگر توانستید وارد این مدرسه شوید می‌توانید از تالارهای ایرج، خسرو و بهمن بازدید کنید که برای مراسم‌های ویژه زرتشتیان مانند عروسی، پرسه، عزاداری و آیین‌های مذهبی دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
 
 



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code